Zimski Solsticij (kratkodnevnica) – Rituali za praznik ponovnog rođenja Sunca

Svake godine, negde oko 21. decembra, dešava se astronomski važan trenutak, kada Sunce u podne zauzima najnižu tačku na nebu iznad horizonta. Dok se to dešava na severnoj polulopti i čini da je to dan najmanjeg svetla, tj. najkraći dan i najduža noć u godini, na južnoj polulopti je upravo suprotno, dugodnevnica tj. letnji solsticij.

Za kratkodnevnicu i dugodnevnicu se koristi i latinska reč solsticij koja je izvedena iz reči Sol (Sunce) i sistere (stajati, zastati), jer u tom trenutku Sunce, posmatrano sa Zemlje, prividno zastane, da bi promenilo pravac kretanja. Iako solsticij u astronomskom smislu traje samo par trenutaka, tim terminom se označava ceo dan u kome se to dešava. Taj datum se nekada uzima za početak zime, koja traje do 21. marta ili za sredinu zime, jer meteorolozi obično računaju da zima počinje oko tri nedelje pre solsticija.

Svi stari narodi su pratili kretanje sunca na nebu, posedovali lunarne i solarne kalendare i slavili praznika u dane koji predstavljaju astronomski markantne tačke godine. Sunčani kalendar je bio esencijalan za poljoprivredna društva od neolita. Neke od megalitskih građevina poput Stounhenča su orijentisana prema zalasku Sunca na zimski solsticij. Suštinu ovih rituala je predstavljala simbolička smrt i ponovno rođenje Sunca.

Kasnije su Rimljani slavili 25. decembra Sol Invictus (nepobedivo Sunce) ili Saturnalije, veseli praznik pun smeha i zabave. Istog dana su slavili i rimski poštovaoci persijskog boga Mitre, tako da nije čudo što su kasnije i Hrišćani vezali za ovaj dan Isusovo rođenje. U skandinavskim zemljama se slavi sveta Lucija, kao simbol svetlosti, kako joj i ime govori, što je takođe hristijanizovana verzija starijih paganskih kultova. I narodi sa drugih kontinenata – Indijci, Kinezi, Japanci, Indijanci, imali su svoje načine da obeleže svake godine ovaj astronomski događaj.

Pročitajte i... Kako razlikovati zaljubljenost od prave ljubavi

Naši preci, Slaveni, su dane oko zimske ravnodnevnice proslavljali kao Koljade. Koledari, kostimirani pevači obrednih koledarskih pesama, od kojih su mnoge sačuvane do danas, išli su od vrata do vrata i svuda bili darivani hranom i pićem; zauzvrat su prizivali za sve ukućane zdravlje, izobilje i plodnost tokom cele godine. Staro Sunce od prethodne godine umire i biva sahranjeno, a posle 3 dana trudnoće boginje majke, koja se zovu dani Matere Zemlje, rađa se novo Sunce, mladi Bog – Božić. Božićni rituali su očigledno stariji od hrišćanstva, a povezani su i sa kultom predaka. Duh pretka, začetnika loze, može u tim danima da se pojavi kao putnik namernik, koga onda treba bogato ugostiti i darivati.

Pre nekoliko godina sam sa grupom žena prvi put proslavila zimski solsticij u šumi na Kosmaju, uz pravljenje oltara, paljenje vatre i ritual spaljivanja papirića na kojima smo ispisale koje dotrajale stvari treba da otpadnu iz našeg života i ritual opunomoćenja naših novih želja i vizija.

U danima oko solsticija je, smatra se, moguć veliki zaokret, promena pravca u nekoj oblasti života i to možemo da koristimo, tako da sa novom energijom uđemo u novu godinu. Radim sa grupom žena online i već smo duboko i hrabro zaronile u isceljivanje i obnavljanje svoje duše, za šta je decembarska tama idealna.

Ulazak u meditaciju, refleksiju, plodnu tišinu, sa poverenjem u mudrost i snagu novog života, koji je još skriven u utrobi zemlje, veliki odmor i opuštanje su prava stvar ovog vikenda. Na dan solsticija je dobro zapaliti vatru u prirodi, u dvorištu ili na terasi, a ako to nije moguće, puno sveća u domu. Praznik solsticija nam govori da je trijumf tame istovremeno i tačka preokreta!

PODIJELITE NA FACEBOOK

PRATITE NAS

Pročitajte i... Zašto se muškarci ponašaju zainteresovano, pa onda nestanu (kao 'čarobnjaci')

O Autoru

Izabela Huber

Dr. Izabela Huber bila je klinička psihologinja, life coach i plesna terapeutkinja, čiji se rad zasnivao na dubokom povezivanju psihologije, svijesti, tijela i različitih kontemplativnih i energetskih tradicija. Svoj pristup „Coaching by Consciousness“ razvila je na principima neurokoučinga, integrišući provjerene metode promjene iz različitih tradicija – psihoterapije, meditacije i energetskog rada – sa savremenim saznanjima neuronauke. Izabela je diplomirala i magistrirala psihologiju na Odsjeku za psihologiju beogradskog Filozofskog fakulteta, a doktorirala na Univerzitetu u Novom Sadu, gdje je jedno vrijeme i predavala. Šesnaest godina živjela je i radila u Austriji, gdje je u Beču i Minhenu završila edukaciju iz sistemsko-transpersonalne i plesne terapije, kao i edukaciju iz hipnoterapijske komunikacije i kratke terapije orijentisane ka rješenjima. Posebno mjesto u njenom radu zauzimalo je povezivanje budističke i zapadne psihologije. Budističku filozofiju i meditaciju učila je u Nepalu, a svoje psihološko znanje povezivala je sa dugogodišnjim ličnim iskustvom u meditaciji, fokusiranju, energetskim terapijama, či gongu, jogi, ekspresivnom plesu, improvizaciji, pjevanju i radu sa glasom. U knjizi Coaching by Consciousness (Homo Integralis, Minhen) prvi put je predstavila svoj koncept koučinga, savjetovanja i radionica. Kroz svoj rad bavila se različitim aspektima ličnog razvoja, emocionalnog rada, odnosa prema sebi i osvještavanja vlastitih potencijala, nastojeći da psihološke metode poveže sa dubljim iskustvom svijesti, tijela i unutrašnje transformacije. Posljednjih godina svog rada posebno se posvetila proučavanju ženske arhetipske psihologije, koju je istraživala kroz koncept „Ciklusa Boginje“ i brojne radionice u krugovima žena. U tim susretima otvarala je prostor za istraživanje ženskog principa, unutrašnjeg osnaživanja i razvoja nove ženske svijesti za 21. vijek. Kroz individualni rad, koučing grupe, seminare, radionice i retreat programe obrađivala je teme poput odlaganja, manifestovanja želja, rada sa emocijama, prelaska od problema ka rješenjima, odnosa prema sebi i razvijanja dubljeg osjećaja unutrašnje povezanosti. Iza sebe je ostavila rad koji je nastojao povezati različite oblasti znanja i iskustva – psihologiju i duhovnost, savremena naučna saznanja i drevne kontemplativne prakse, rad sa umom i rad sa tijelom. Njen pristup ostaje vrijedan dio nasljeđa koje je kroz svoj rad, knjigu, radionice i susrete sa ljudima utkala u živote onih sa kojima je radila.

Pročitajte i... Zašto nas privlače toksični i narcisoidni ljudi

See author's posts